Дуои баъди азон. Пурсиш: №11. Ҳукми азон ва қомат гуфтан дар гӯши тифл

Дуои баъди азон Rating: 7,3/10 1223 reviews

Анис ибни Бобомурод: января 2012

дуои баъди азон

Зеро онҳо монанди мо намоз мехонанд, руза мегиранд ва изофа бар он аз молҳояшон садақа медиҳанд. Сипас зарфе аз шир оварда шуд. Дар ин ҳолат ҳатто ҳамхобагӣ барояшон дар номаи аъмолашон садақа ва аҷр навишта мешавад. Инчунин суннат аст ду ракаат намоз бо ҳам бихонанд. Ба далели ҳадиси Абузарр Худованд аз вай ро з ӣ бод : «Гуру ҳе аз ёрони Паёмбари Худо алайҳиссалом ба Паёмбар гуфтанд: Эй Расули Худо! Дар ин замина Паёмбари Худо алайҳиссалом фармуданд: « Ҳар шахсе, ки бо занаш дар ҳолати ҳайз ҳамхобагӣ мекунад яъне дар шармгоҳаш дух ул мекунад ва ё дар ғайри маҳалли насл ҳамхобагӣ мекунад ва ё назди фолбине меравад ва ба гуфтаи в ай бовар мекунад, чунин шахс ба он чи бар Му ҳамм ад фиристода шудааст, куфр варзидааст». Ҳар «суб ҳоналл о ҳ, аллоҳу акбар, ло илоҳа иллаллоҳ ва алҳамду лиллоҳ », ки мегуед барои шумо сада қа навишта мешавад.


Next

Анис ибни Бобомурод: января 2012

дуои баъди азон

Ҳукми азон ва қомат гуфтан дар гӯши тифл Савол: Асаламу алекум ва рахматулох. Суннати дигар дар шаби аввали арус ӣ ин аст, ки домод дасташро бар пешонии ҳамсараш гузошта бисмиллоҳ бигуяд ва аз Худо талаби баракат кунад ва ин дуоро, бихонад: «Алло ҳумма инни асьалука мин хайр и ҳо ва хайри мо ҷабалтаҳо ъалайҳи ва аъузу бика мин шарриҳо ва шарри мо ҷабалтаҳо ъалай ҳи ». Паёмбар фармуд: «Магар намедонед, ки агар ҳамон шаҳватро аз роҳ и ҳаром бароварда кунад, гунаҳкор мешавад? Вале қомат гуфтан асос надорад Яке аз беҳтарин китоб дар мавриди тифл ва масоили таваллуд, китоби Туҳфатул Мавдуди Биаҳкомилмавлуди имом Ибни Қаййим аст. البته نظر علم پزشکي در اينجا اعتباري ندارد، زيرا دنياي پزشکي بار جسمي و مادي قلب را بررسي مي کنند نه بار معنوي آنرا! Сипас ба кори худат ва хонаводаат машғул бишав! Абузарр пеш рафт, то имом шавад. Дар ва қти ҳамхобагӣ бо ҳамсар хондани ин дуо суннат аст: «Бисмилло ҳ, Аллоҳумма ҷаннибнаш - шайтона ва ҷанниб на ш - шайтона мо раза қ тано ».

Next

Анис ибни Бобомурод: января 2012

дуои баъди азон

الحلية الأولياء؛ أبي نعيم اصفهاني اما اينکه علم پزشکي در اين مورد نظري داده باشند! حکم خنديدن با صداي بلند چيست؟ آيا دليل علمي پزشکي براي اثبات حديث پيامبر صلي الله عليه وسلم راجع به اينکه خنده زياد قلب را ميکشد مي باشد؟ الحمدلله، خنديدن ممنوع نيست بلکه زياد خنديدن خصوصا با صداي بلند ناپسند است. و اگر مانند راهبان نصراني دنيا را فراموش کنيم، قطعا در مسير نادرستي خواهيم افتاد که نتيجه ي آن از دست دادن آخرت نيز است. Яъне Ба номи Худо, Худовандо! Зеро ин кор аз салаф нақл шудааст. Оиша ширро гирифта каме аз он нушид». پس قلب زنده و پويا آن قلبي است که ياد مرگ و آخرت را فراموش نکند، چرا که چنين حالتي موجب مي شود که از گناهان دور شويم و در خوشيهاي دنيايي غرق نشويم.

Next

Анис ибни Бобомурод: января 2012

дуои баъди азон

Наздикӣ ва ҳамхобагиятон бо ҳамсаронатон барои шумо сада қа ма ҳсуб мешавад ». امام حسن بصري رحمه الله فرمودند: «ضحك المؤمن غفلة من قلبه». Ҷамоате аз ёрони Паёмбарро даъват кардам, ки дар миёни он ҳо ҳазрати ибни Масъуд , Абузарр ва Ҳузайфа ҳузур доштанд. و مهم نيست که علم پزشکي در مورد زياد خنديدن چه اظهار نظري دارد، زيرا هدف از دنياي پزشکي با هدف نهايي شريعت يکسان نيست، علم پزشکي قصد دارد که به رفاه و لذت دنيايي انسانها خدمت کند، اما دين قصد دارد که دنيا و آخرت انسانها هيچکدام به فراموشي سپرده نشوند، اگر در دنيا غرق شويم آخرت را از ياد خواهيم برد که نتيجه اش مشخص است! Бар марду зан шоистааст, ки ҳадафашон аз издивоҷ покдоманӣ бошад, то худро аз он чи Худованд ҳаром кардааст, муҳофизат кунанд. Абусаид гуфт: М ан имомати кунам? يعني: «خنده ي زياد مؤمن غفلتي از قلبش است». Паёмбар алайҳ иссалом фармуд: «Оё Худованд чизеро барои шумо қарор н адодааст, ки бо он сада қа бидиҳед? Онҳо ба ман ёд доданд ва гуфтанд: Ҳаргоҳ ба назди ҳамсарат даромадӣ, ду ракаат намоз бихон, сипас аз Худованд хайри он чи ба хонаи ту воридшударо бихоҳ ва аз шарри у ба Худованд пано ҳ бибар. Пас ба ҳамин тартиб агар дар роҳи ҳалол ва бо зани никоҳии худаш бароварда кунад, аҷру савоб дарёфт мекунад ».

Next

Анис ибни Бобомурод: января 2012

дуои баъди азон

Дар ин маврид ҳадисе ривоят шудааст, ки Асмоа духтари Язид гуфт: «Оишаро барои Паёмбар алай ҳиссалом ороиш кардам. در وصف خنده پيامبر گفته شده است: خنده پيامبر صلي الله عليه وسلم تنها تبسم بود. به هرحال شريعت اسلام خنديدن و تبسم را نهي نکرده است، اما چون هدف و مقصد نهايي شريعت؛ پيروزي انسانها براي بدست آوردن نعمت جاودان خداوندي يعني بهشت است، از اينرو احکام خود را بگونه اي تنظيم و تشريع کرده است که به انسانها براي رسيدن به اين هدف بزرگ ياري رساند، و قطعا کساني که در دنيا و خوشيهاي آن غرق مي شوند و ياد مرگ و آخرت را از ياد مي برند، مطمئنا در سراشيبي شکست قرار گرفته اند و از رسيدن به اين هدف دور گشته اند. Посух: Ва алайкум салом ва раҳматуллоҳ ва баракотуҳу. Худованд барои мардон дар ғайри маҳалли насл ҳамхобагӣ бо ҳамсаронашонро ҳаром кардааст. .


Next

Анис ибни Бобомурод: января 2012

дуои баъди азон

Амри ба маъруф ва наҳйи аз мункар садақа аст. Сипас назди Паёмбар алайҳиссалом рафтам ва Уро барои ба назди Оиша даромадан даъват кардам. Ва аммо ҳадиси иқомат дар гӯши чап ҳардуяш ҳам заъиф аст Хулоса инки азон гуфтан дар гӯши тифл машруъ ва ҷоиз ҳаст. Асмоа мегуяд: «Бар сари у овозамро баланд кардам ва гуфтам зарфи ширро аз дасти Паёмбари Худо алай ҳиссалом бигир! Аз Абусаид ривоят аст, ки : «Дар ҳоле, ки ғулом будам издивоҷ кардам. Оиша сарашро поин овард ва шарм кард».

Next

Пурсиш: №11. Ҳукми азон ва қомат гуфтан дар гӯши тифл

дуои баъди азон

Мард метавонад дар ма ҳалли насл шармгоҳ ва аз ҳар тарафе, ки бихоҳад, аз пеш ё аз пушт локин фақат дар маҳалли насл бо ҳамсараш ҳамхобагӣ кунад. و يکي از مواردي که موجب غفلت انسانها از ياد مرگ مي شود همانا خنديدن زياد و زياده روي در آن است. Сипас барои намоз и қома гуфта шуд. Гуфт: Дар ҳоле, ки ғулом будам, имом шудам. Дар гуши кудак азон ва комат гуфтан далел чист? Ва ҳамчунин фатвоҳои зиёд дар интернет меёбед бо забони араби.

Next

Пурсиш: №11. Ҳукми азон ва қомат гуфтан дар гӯши тифл

дуои баъди азон

Ба ман гуфтанд: Ту имомат ӣ кун! خصوصا که اگر آن معنويات مربوط به آخرت باشد. Паёмбар алай ҳиссалом аз он нушид ва ба Оиша дод. Дар ин бора Худованд фармудааст: «Занони шумо ма ҳ алли кишти шумоянд, пас бо ҳар роҳе, ки мехоҳед ба он маҳал яне фақат дар маҳалли насл дароед ». بلکه مراد از مردن قلب بار معنوي آن است، يعني قلبي که زياد مي خندد از لحاظ معنوي مرده است، زيرا ذکر و ياد آخرت را از يادبرده است و قلب زنده آن قلبي است که به ياد خدا باشد و به ياد عذاب جهنم باشد و بداند که اين دنيا محل گذر است نه سراي خوشگذراني و بقاي جاودانه! Охир якеи аз мо дар ҳамхоба г ӣ б о ҳамсар шаҳваташро ме барорад, боз ба болои ин барояш а ҷру савоб низ ҳаст? Хулоса лаззат бурдани зани мард аз ҳамдигар ба ҳар роҳе, ки набошад ҷоиз аст фақат ба шарти ин, ки аз маҳалли насл ҳамхобагӣ кунанд ва а мали қавми Л утро накунанд. Паёмбари Худо алай ҳиссалом дар фазли ин дуои зикршуда фармуданд: « Ҳар шахсе, ки ин дуоро бихонад, агар кудаке аз он ҳо таваллуд шавад, шайтон ҳ аргиз ба у зарар намерасонад». Масалан вақте, ки бори аввал бо у як ҷоя ва хилват мешавад ба вай шарбат ё ширинӣ ва монанди он бидиҳад. Муста ҳаб аст, ки домод бо ҳамасараш мулотафат кунад.

Next

Анис ибни Бобомурод: января 2012

дуои баъди азон

. . . . . . .

Next